Joris Collier – Barry Island – Wales

Als kind was ik zwak, klein en meestal ziek. Zo leefde ik in de ruimte, maar maakte er geen deel van uit. Door de ziektes was ik immobiel, maar de wereld om mij heen draaide door. Mijn houvast vond ik in het tellen van mieren. Ik kon mij verplaatsen in hun structuur en bedrijvigheid. Hun wereld leek makkelijk te volgen. Het menselijk leven om mij heen ging aan me voorbij. Onderweg voor opdrachten voor mijn moeder verdwaalde ik in het mieren tellen. Ik mistte letterlijk de bus en kwam te laat aan. De mieren waren mijn geestelijk medicijn. In hun wereld kon ik me verplaatsen. Een ontsnapping aan de grote wereld. Dieren komen daarom misschien vaak voor in mijn werk. Omdat mieren zo klein zijn heb ik ze nooit geschilderd. Grote dieren wel. Het is mijn projectie om groot en sterk te kunnen zijn. Met mieren tellen ben ik klaar. Ik sta nu volop in de volwassen wereld. Mijn werk levert me een taak van waaruit ik leef.

Joris Collier.